Sanat Tarihi | Sanatlan

Vincent Willem van Gogh[not 1] (Felemenkçe: [ˈvɪnsɛnt ˈʋɪləɱ vɑŋ ˈɣɔx] (i);[not 2] 30 Mart 1853 – 29 Temmuz 1890), Batı sanatı tarihinin en ünlü ve etkili figürlerinden biri olan Hollandalı Post-Empresyonist ressamdı. On yıldan biraz fazla bir sürede, çoğu hayatının son iki yılında yapılmış yaklaşık 860 yağlı boya tablosu dahil olmak üzere yaklaşık 2.100 sanat eseri yarattı. Bunlar arasında manzaralar, natürmortlar, portreler ve otoportreler bulunur ve modern sanatın temellerine katkıda bulunan cesur renkler ile dramatik, dürtüsel ve ifade dolu fırça çalışmalarıyla karakterize edilir. 37 yaşında intiharı, yıllarca süren akıl hastalığı ve yoksulluğun ardından gerçekleşti.

Zundert'te üst orta sınıf bir ailede doğan Van Gogh, çocukken çizim yapardı ve ciddi, sessiz ve düşünceliydi. Genç yaşta sanat tüccarı olarak çalıştı, sık sık seyahat etti, ancak Londra'ya transfer edilince depresyona girdi. Dine yöneldi ve güney Belçika'da Protestan misyoner olarak zaman geçirdi. Sağlık sorunları ve yalnızlık içinde sürüklendi, 1881'de ailesiyle birlikte eve döndükten sonra resim yapmaya başladı. Küçük kardeşi Theo ona maddi destek verdi ve ikisi uzun bir mektuplaşma sürdürdü. Çoğunlukla natürmortlar ve köylü işçilerin tasvirlerinden oluşan erken dönem eserlerinde, sonraki eserlerini ayıran canlı renklerin çok az izi vardır. 1886'da Paris'e taşındı ve burada Empresyonist duyarlılığa karşı çıkan Émile Bernard ve Paul Gauguin gibi avangart üyelerle tanıştı. Çalışmaları geliştikçe natürmortlara ve yerel manzaralara yeni bir yaklaşım geliştirdi. Resimleri, 1888'de Fransa'nın güneyindeki Arles'te kaldığı dönemde tam anlamıyla ortaya çıkan bir tarz geliştirdikçe daha parlak renkler kazandı. Bu dönemde konularını genişleterek zeytin ağaçları, buğday tarlaları ve ayçiçekleri gibi bitkileri de kapsadı.

Van Gogh psikoz ataklar ve sanrılar yaşıyordu ve zihinsel dengesinden endişe etse de, fiziksel sağlığını sık sık ihmal ediyor, düzgün beslemiyor ve çok içiyordu. Gauguin ile arkadaşlığı, öfkeyle sol kulağının bir kısmını kestiğinde bir jiletle karşılaşmanın ardından sona erdi. Bir süre Saint-Rémy'de de olmak üzere psikiyatri hastanelerinde bulundu. Kendini terhis edip Paris yakınlarındaki Auvers-sur-Oise'deki Auberge Ravoux'a taşındıktan sonra, homeopatik doktor Paul Gachet'in bakımına geçti. Depresyonu devam etti ve 27 Temmuz 1890'da Van Gogh kendini tabancayla göğsünden vurdu. İki gün sonra aldığı yaralardan hayatını kaybetti.

Van Gogh yaşamı boyunca başarısız oldu ve deli ve başarısız olarak görüldü. İntiharından sonra ünlü oldu ve kamuoyunun hayal gücünde, "delilik ve yaratıcılık üzerine söylemlerin birleştiği yer" olan tipik yanlış anlaşılan dahi olarak varlığını sürdürüyor. [5] 20. yüzyılın başlarında, resim tarzının unsurları Fauves ve Alman Ekspresyonistler tarafından benimsendikçe itibarı artmaya başladı. Sonraki on yıllarda geniş çapta eleştirel, ticari ve popüler başarı elde etti ve önemli ama trajik bir ressam olarak hatırlanır; sorunlu kişiliği, işkence gören sanatçının romantik idealini simgeler.

yıldızlı gece

1889–1889

Yıldızlı Gece[1] (Felemenkçe: De sterrennacht), Hollandalı art izlenimci ressam Vincent van Gogh tarafından yapılan yağlı boya tablo. Haziran 1889'da yaptığı tabloda ressam, sanatoryumdaki odasının doğuya bakan pencereden görünen Saint-Rémy-de-Provence köyünün gün doğuşundan hemen önceki görünüşünü resmetmiştir.

Tablo, 1941 yılından beri New York'taki Museum of Modern Art müzesinin kalıcı koleksiyonunda bulunmaktadır. Van Gogh'un en ünlü eserlerinden biri olan Yıldızlı Gece, aynı zamanda Batı kültürünün en ünlü tablolarından biridir.Hikayesi
Van Gogh, hayal gücünden yola çıkarak bir tuval boyamak arzusundaydı, bunun esere daha fazla değer katacağına inandı ve “gerçekliğe tek bir bakışla görebileceğimizden daha heyecan verici ve rahatlatıcı bir doğa yaratmayı başarabiliriz” dedi. Sanatçı, kardeşi Theo'ya yazdığı mektupta, temanın bu olmasını istediğini açıkça belirtti. Yıldızlı Gece, Van Gogh'un hafızadan resim yapma arzusunun gerçekleşmesiydi ve bu, eserin o sırada ürettiği diğerlerine kıyasla daha büyük duygusal etkisini açıklayabilir.[2]

Theo'ya şöyle yazdı: "Bu sabah penceremden, gün doğumundan çok önce, çok büyük görünen sabahyıldızından başka hiçbir şey olmadan kırsalı gördüm." Ressam, gözlem yoluyla çalışmayı tercih etse de, odasında resim yapmasına izin verilmedi. Bu nedenle stüdyosunda gördüğü yıldızı referans için görüş olmadan boyamaya başladı, görüntünün ikonik görüntüsünü oluşturmak için doğrudan tüplerden tuvale boya uygulayarak resim yapmaya başladı. Kalın çizgiler ve yoğun renkler bundan kaynaklı.[2]

Daha sonra Van Gogh mektubunda bir kez daha Yıldızlı Gece'ye atıfta bulunur;

"Bütün bu yığında buğday tarlası, dağ, meyve bahçesi, mavi tepeli zeytinler ve portre ve Taş Ocağı'nın girişi dışında hiçbir şey iyi olduğunu düşünmüyorum. Gerisi bana hiçbir şey söylemiyor, çünkü eksik. Satırlardaki bireysel niyet ve duygu, bu satırların yakın ve kasıtlı olduğu yerde, abartılı da olsa bir resim olmaya başlar. Bermard ve Gauguin'in hissettiği biraz bu, bir ağacın doğru şeklini hiç sormazlar. Ama şeklin yuvarlak mı kare mi olduğu konusunda kesinlikle ısrar ediyorlar - ve benim sözüm, haklılar, bazı insanların fotoğrafik ve boş mükemmelliğinden bıkmışlar. Elbette dağların doğru tonunu sormayacaklar ama derler ki: Tanrı'nın adıyla, dağlar maviydi, değil mi? O zaman biraz maviye dal da bana maviydi, şöyle ya da böyle deyip durma, maviydi, değil mi? Güzel - onları mavi yap ve bu yeterli!"

Sanatın etrafında buluş.

Gent Altar Panosu

Arnolfini Portresi

Şansölye Rolin’in Madonnası

Kanon van der Paele ile Madonna

Müjde

Lucca Madonnası

Kırmızı Türbanlı Bir Adamın Portresi

Kilisedeki Madonna

Çarmıha Gerilme ve Son Yargı Diptiği

Dresden Üç Kanatlı Tablosu

Venüs’ün Doğuşu

Primavera

Müneccim Kralların Tapınması

Venüs ve Mars

Mistik Doğuş

Apelles’in İftirası

Magnificat Madonnası

Pallas ve Kentaur

Cestello Müjdesi

Metanet

Mona Lisa

Son Akşam Yemeği

Erminli Kadın

Kayalıklar Bakiresi

Müjde

Ginevra de’ Benci

Salvator Mundi

Müneccim Kralların Tapınması

Vaftizci Yahya

Benois Madonna

Sistine Şapeli Tavanı

Son Yargı

Doni Tondosu

Aziz Antonius’un İşkencesi

Manchester Madonna

Gömülme

Aziz Petrus’un Çarmıha Gerilişi

Aziz Pavlus’un Dönüşümü

Pietà

Davut

Atina Okulu

Sistine Madonna

Başkalaşım

Bakirenin Evlenmesi

Çayırdaki Madonna

Alba Madonna

Kutsal Ayinin Tartışması

Galatea’nın Zaferi

Baldassare Castiglione’nin Portresi

Güzel Bahçıvan

Meryem’in Göğe Yükselişi

Bacchus ve Ariadne

Urbino Venüsü

Pesaro Madonnası

Kutsal ve Dünyevi Aşk

Diana ve Actaeon

Danaë

At Üzerinde İmparator V. Karl

Marsyas’ın Derisinin Yüzülmesi

Venüs ve Adonis

Aziz Matta’nın Çağrılışı

Emmaus’ta Akşam Yemeği

Judith Holofernes’in Başını Keserken

Bacchus

Golyat’ın Başıyla Davut

Medusa

Aziz Petrus’un Çarmıha Gerilişi

Şam Yolunda Dönüşüm

Merhametin Yedi Eseri

Kertenkele Isıran Çocuk

Las Meninas

Breda’nın Teslimi

Rokeby Venüsü

Papa X. Innocentius’un Portresi

Yumurta Kızartan Yaşlı Kadın

Juan de Pareja’nın Portresi

Mavi Elbiseli İnfanta Margarita

Dinlenen Mars

Çarmıha Gerilmiş İsa